İçimden Geçenler Söze Dökülürse:

9/11/2009

Yüreğimin yükünü hafifletmezsem doğrulamayacağımı anlayıp içimi boşalttım dost meclislerinde. Marifet iltifata tabidir, dediler ve marifetli sayıp beni iltifata boğdular.Mahçubiyet ile mutluluk bir arada olunca, yüzde küçük tebessümler beliriveriyor elbet. Sızılarım dinmeye meylediyor. Endişe dalgaları vurmaz oluyor kıyılarıma ve ben dingin bir ölümsüzlük suyuna dönüşüyorum.

Muhakkak ki, hayat devr-i daimlerden ibaret. "Keser döner, sap döner; gün gelir hesap döner." sözünden hareketle, herkesin hakettiğiyle eninde sonunda yüz yüze geleceğine inanıyorum. Yüzyüze geldiklerim bunca güzel dostluk ve arkadaşlık olduğuna göre, ben iyi şeyler hakediyorum burası su götürmez bir gerçek. Hakettiğimden de ötesiyle ödüllendirilmek istemem de, beşeriyetimden geliyor n'aparsınız! İnsanın hep daha iyisini istemesi doğasında mevcut ve lakin ben, hayatın bize sunulmuş bir armağan olduğuna inananlardanım. Bu armağan paydasının en büyük payını da sevdiklerim kaplamakta.

Velhasıl-ı kelam:

Ey, hayatıma katılıp beni bana sevdiren sevdiklerim! İyi ki varsınız, seviliyorsunuz tarafımdan...

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır
« Önceki -

Yoldayım; her an biraz daha yaklaşmaktayım yazının ışıltılı kapısına...

Kuracağım cümlelerim var. Anlatacağım masallar... Okuyacak zamanınız varsa eğer... Beklerim; ben buradayım. Bir masal kahramanıydı satırlara aksettirdiğim... Film karelerinde rastladığım iyi adamlardı düşlediklerim... Bir dost sesi uyandırırcasına beni pembe düşlerimden "Filmlerdeki aşklar ancak beyaz camda." demişti. Nasıl da doğru söylemişti...

Son Yazılarım

Arkadaşlarım

Kategorilerim

Bağlantılarım

* Designed by In Obscuro